Τώρα αναδύεται όλο και ισχυρά η ανάγκη για την κοινή δράση όλων των ταξικών αγωνιστικών ρευμάτων εντός του συνδικαλιστικού κινήματος, δημόσιου κι ιδιωτικού, η απεργιακή απάντηση, η κοινή δράση της μαχόμενης ανατρεπτικής αριστεράς ώστε να αντιστραφεί η αποσάθρωση των συνδικαλιστικών ενώσεων, ώστε να δυναμώσει η δράση τους, να μαζικοποιηθούν, να ενταθεί η ενότητα και η διεκδικητική πρωτοβουλία.

Η απεργία των Ναυτεργατών και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων και του λαού της πόλης έδειξαν ότι ο μόνος δρόμος για να πετύχουμε νίκες στο σήμερα και να επιβάλουμε μεγαλύτερες κατακτήσεις υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης και του λαού είναι ο μαζικός και ανυποχώρητος αγώνας με μπροστά τα εργατικά και ταξικά σωματεία.

Με πυρήνα της αύξηση των μισθών, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων να ξαναγίνει ο συνδικαλισμός επικίνδυνος για την αστική τάξη.

Η απεργία στις 28 Φλεβάρη πρέπει να είναι μαζική, διεκδικητική. Σηκώνουμε το βάρος του αγώνα στις πλάτες μας, μέσα από τα σωματεία μας και σε συντονισμό ανεξάρτητα από την αδράνεια των ηγεσιών, τύπου ΓΣΕΕ, που δεν έχουν καμία πραγματική διάθεση να πετύχει ο λαός νίκες απέναντι στην κυβέρνηση. Να στείλει το μήνυμα ότι δεν θα υποχωρήσουμε, ότι θα σηκώσουμε εμείς το γάντι για τα εργατικά και κοινωνικά αιτήματα που παραμένουν αδικαίωτα.

Οι δίκες αυτές, συνιστούν ξεκάθαρη πρόκληση για το εργατικό και λαϊκό κίνημα, για την νεολαία και κάθε δημοκρατικό άνθρωπο, έχοντας στον πυρήνα τους την ευθεία ποινικοποίηση του δικαιώματος στον αγώνα.